Theehuusproat, een column van Loren M.

2018-10-01T17:53:29+00:001 oktober, 2018|

Grote grijper. “t Is toch wat. Al die tuin perikelen. Iedereen vindt er wat van en heeft er een mening over. Maar dat maakt het ook juist leuk. Toch is het soms ook wat veel van het goeie. Komt me
daar een grote grijper de tuin ingereden, iedereen werd er stil van keek met vragende ogen naar wat er ging gebeuren. Nou, daar ging het hoor.
Struiken werden met een zwierige zwaai uit de grond gerukt want er moeten nieuwe struiken komen. “Ho, Ho”, zei een buurtje. “Daar komt niks van in, nee, mijn struikje moet blijven staan want
die biedt mij rust en privacy. Bovendien is hij nog veel te mooi om uitgerukt te worden”. Een boompje stond ook enigszins te sidderen onder het grote geweld. “Nee”, zei buurtje, “ook de boom moet blijven want dat is mijn parasol”. Daar buurtje moeilijk ter been was, sprong een andere bewoonster voor haar in de bres om de struiken van buurtje te redden. ’t Kostte wat moeite maar het pleidooi van de bewoonster heeft gewerkt want daardoor zijn buurtje haar struiken en boom gered van die grote grijper. Buurtje slaakte een zucht van opluchting, ze was er helemaal blij mee. Nu kan buurtje in alle rust genieten van haar terras, lekker beschut achter haar mooie struikjes en gelukkig heeft ook de boom het overleefd en heeft ze nog haar fijne parasol. Kijk, dat is nu weer een mooi voorbeeld van samenredzaamheid. Samen voor elkaar zorgen en elkaar helpen daar waar de ander het even niet kan. Zo willen wij hier in Huis Assendorp met elkaar wonen.